เฮอร์มานน์ เอสเส (HERMANN HESSE)     เกิดที่เมืองคาล์ว เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 1877 ประเทศเยอรมนี บิดาเป็นมิชชั่นนารี ต่อมาภายหลังเป็นผู้อำนวยการแห่งสำนักพิมพ์เมืองคาล์ว มารดาของเขาชื่อ มารี เป็นบุตรสาวของมิชชั่นนารีเช่นกัน เฮสเสได้เข้าโรงเรียนที่เมืองคาล์วและเข้าเรียนภาษาลาตินที่โงบิงเง่นเพื่อเตรียมตัวสอบเข้าโรงเรียนนักสอนศาสนาวึทเทมแบร์ก ต่อมาได้สัญชาติเป็นคนสวิส เขาเข้าเรียนที่เมลเบิร์นในเดือนกันยายน ปี 1891 เพียง 7 เดือนก็หนีออกมา ด้วยสาเหตุเพราะ “ต้องการเป็นนักเขียน”

ในปี 1895 –1898 ขายหนังสืออยู่ที่เฮ็คเค่นฮาวเออร์บุ๊คช็อป เมืองตือบิงเง่น เริ่มต้นงานเขียนนวนิยายเป็นครั้งแรกในปี 1899 คือ เรื่อง Schweinigel แต่ต้นฉบับเกิดหายไป เรื่องต่อมาคือ Romantic Songs และเรื่อง An Hour Beyond Midnight ขณะที่เป็นเสมียนคลังสินค้าอยู่ในเมืองบาเซลอยู่นั้น เขาก็เขียนบทความและข้อเขียนไปลงหนังสือ ซึ่งเป็นพื้นฐานต่อวิธีการเขียนของเขาในเวลาต่อมา

ปี 1904 ได้พิมพ์งานชื่อว่า ปีเตอร์ คาเมนซินด์ (Peter Camenzind) เริ่มเป็นนักเขียนอิสระ เขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์และนิตยสารด้วย ได้แต่งงานกับมาเรีย เบอร์นูล์ยี และให้กำเนิดบุตรชายในปีถัดมา เขาให้ชื่อว่า “บรูโน” หลังจากนั้นก็มีผลงานออกมาสม่ำเสมอ เช่นบทเรียน (1906) ซึ่งเป็นเรื่องที่เขียนไว้เมื่อสองปีก่อน ออกนวนิยายเรื่อง เกอร์ทรูด (Gertrude,1910), รอสฮัลด์ (Rosshalde, 1914) พอสงครามโลกเริ่มต้นขึ้นจึงถูกเรียกตัวเข้าประจำในกองทัพ แต่เขาสายตาสั้นจึงไม่ได้รับการพิจารณา ในปี 1915 มีผลงานเขียนออกมาเป็นจำนวนมาก เช่น คนุลป์ (Knulp), Along the Way, Music of the Lonely, Youth, Beautiful Youth ซึ่งในปีนี้เองเขาโดนมรสุมชีวิตกระหน่ำแทบเสียสติ เกิดอาการซ็อคทางประสาท เนื่องจากบิดาเสียชีวิต ภรรยาและลูกชายของเขาก็ป่วยพร้อมกันจนเขาต้องเข้าทำการรักษาตัวเองที่โรงพยาบาลโรคจิต และได้กลายมาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของ ซี. จี. ยุง นักจิตวิทยาชื่อก้องโลก

ปี 1919 จึงมีผลงานชื่อ เดเมียน (Damian), เพลงขลุ่ยในฝัน ปีถัดมาออกงานบทกวีชื่อ Poems of the Painter เป็นบทกวี 10 ชิ้น มีภาพประกอบโดยผู้เขียน และนวนิยายเรื่อง คลิงซอร์ (Klingsor’s Last Summer), Wandering และสิทธารถะ(Siddhartha,1922), The Journey to Nuremberg, สเตปเปนวูล์ฟ (Steppenwolf,1927), นาร์ซิสซัสกับโกลด์มุลด์ (Narcissus and Goldmuld, 1930), ท่องตะวันออก (Journey to the East, 1932), เกมลูกแก้ว (The Glass Bead Game, 1943) ในปี 1946 เขาได้รับรางวัลทางวรรณกรรม ที่ยิ่งใหญ่คือรางวัลโนเบล

นอกจากผลงานด้านนวนิยายแล้วเขายังมีผลงานเขียนบทกวีและข้อเขียนเชิงวิจารณ์อีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นที่ยอมรับเป็นอย่างสูงในบรรดานักคิดร่วมสมัย นาซีเยอรมันกลัวและพยายามกำจัดหนังสือของเฮสเส แต่ชาวสวิสกลับให้เกียรติและยกย่องทั้งยังเสนอปริญญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ให้เขา แต่ทันทีที่สงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติ ชาวเยอรมันกลับยอมรับเขาโดยการมอบรางวัลเกอเธ่ (Goethe Prize) ให้เป็นเกียรติเพราะเป็นที่ปรากฏแก่ผู้อ่านเป็นจำนวนมากกว่าผลงานของเขาได้รักษาคุณค่าด้านต่างๆ ไว้มาก เป็น “อาณาจักรทางวิญญาณอันไม่จำกัดเวลา” ซึ่งวงวรรณกรรมและวัฒนธรรมเยอรมันได้สูญเสียไประหว่างการปกครองในระบอบนาซี เฮอร์มานน์ เฮสเสถึงแก่กรรมเมื่อปี 1962 สิริรวมอายุได้ 85 ปี

--------------------------------------------------------------------------------------------------